Muzicons — Music Widgets for Blogs, MySpace, LiveJournal, and More

Muzicons — Music Widgets for Blogs, MySpace, LiveJournal, and More

ზაფხულის წვიმა (ასე უბრალოდ)

ხის გრძელი აივანი და ოთხი არასერიოზული აივნის მოაჯირთან :)) მწვანე კარ-მიდამო და მთები ირგვლივ. შავი ღრუბელი ცის კიდურზე, რომელიც კარგს არაფერს მოასწავებს. ალბათ გაწვიმდება, გონებაში ყველას ეს გვიტრიალებს. ქარი ამოვარდა და გზააბნეული ფოთლებით გაივსო აივანი. სასწრაფოდ დავირაზმეთ და წამოსასვლელად მოვემზადეთ. ჰაერი ჩახუთული, მაგრამ მაინც მთის შესაფერისად სუფთა და მაცოცხლებელი იყო. ჩქარი ნაბიჯებით მოვუყვებოდით დაღმართს და, აი დაასხა და 3 წამში ამოგვლუმპა :)) მერე ნაბიჯს შევუნელეთ, რათქმაუნდა ვსველდებოდით, მაგრამ ყველას საშინლად გვსიამოვნებდა და მოგვწონდა. ჩქარი ნაბიჯით სიარულს აზრი აღარ ჰქონდა. როგორც იქნა დაღმართი ჩათავდა და გზაც გამოჩნდა. ყოველი დეტალი, ყოველი მოძრაობა, ყოველი ცას მოწყვეტილი ცრემლი სასიამოვნო იყო და ყველა ამაღლებულ განწყობაზე დაგვაყენა. ერთად მოვდიოდით და უერთმანეთოდ ვერ წარმოგვედგინა, გვიყვარდა და გვიყვარს ერთმანეთი. გზის ნაპირზე საავტომობილო ნიშანი იყო როგორც მახსოვს ‘’stop’’ :))) აი იქ გავჩერდით და რატომღაც მისი ჩამოგდება გადავწყვიტეთ.

-თქვენ რა ადამიანები ხართ :)) შემოდგომა გაგვინაწყენდა და სასწრაფოდ მიუჩნა თავის ადგილი. ჩვენ გვეცინებოდა შემოდგომაზე. რეციდივისტო :)))) გავიძახოდით. ცის ცრემლები ასფალტზე თქაფათქუფით ეხეთქებოდნენ და სკდებოდნენ. ზურგში სასიამოვნო ნიავს ვგრძნობდი. წვიმის წვეთები უმოწყალოდ გვეხეთქებოდნენ და სასიამოვნო ტკივილს გვაყენებდნენ. ერთად განცდილი ტკივილიც სასიამოვნო გვეჩვენებოდა. მოსახვევიც გამოვიარეთ და ხიდიც გადავკვეთეთ, უკვე ქალაქში ვიყავით, ქალაქში სადაც გვეღიმებოდა, სადაც ყველაფერი თითქოს სულ ერთი ხდებოდა, სადაც ყველა ფერი სხვა ფერს იძენდა.

Muzicons - music widget with emotion!

summer time

ზაფხულის ბოლო დღეა... ბოლო ამოსუნთქვა, ბოლო დღეა, როცა შეცდომები გეპატიება. ზაფხული სწორედ ისაა, რომელიც არასდროს გისაყვედურებს, რომელიც არასდროს გაგკიცხავს, თუმცა ერთ შესწორებს შევიტანდი ბოლო ზაფხული საოცრად მკაცრი იყო. ალბათ ჩვენი შემოწმება განიზრახა და კუდი მოიქნია :))) მაგრამ მაინც ჩვენიანია, ჩვენი მესაიდუმლეა. სხვისი არ ვიცი, მაგრამ ჩემი მეგობარია, ყველაფერი იცის ჩემ შესახებ და მეც ყველაფერს ვუზიარებ. ბოლო დღეს როგორ გგონია ვისთან ერთად ვიქნებოდი :))) რათქმაუნდა ზაფხულთან და შემოდგომასთან. როგორც ყოველთვის უამრავი ვიცინეთ, ცოდვები გავიხსენეთ :))) გულის მტაცებლებზე ვილაპარაკეთ და სამუდამო ხედით ვტკბებოდით. შორს, ცის კიდეზე ფეიერვერკები აციმციმდნენ, სიტუაციას საოცრად მოუხდა. ვიხეტიალეთ და ვილაქლაქეთ :))) ბოლო წამები და სულს ღაფავს ჩემი მეგობარი, უკანასკნელ აკორდებს აკვნესებს :))) და აი გამომეცალა ხელიდან. შორს წავიდა დიდი დროა მის ხელმეორედ მკვდრეთით აღდგომამდე. მისგან დამრჩა ცოტა გარუჯული სხეული, დაუვიწყარი მოგონებები და წარუშლელი შთაბეჭდილებები. მოკლედ რომ ვთქვა დამაჯილდოვა და წავიდა.

I need some pain =))))

მინდა ბევრი დავლიო, იმდენი რომ აზრზე ვეღარ მოვიდე. ყველა და ყველაფერი დავიკიდო. მინდა მხოლოდ ეს გვერდი მაღელვებდეს, რომელზეც ალაგ-ალაგ სველი რგოლები გაჩნდა. ალბათ ყველა მიხვდით, რომ კლავიატურის ნაცვლად კალმით ვწერ. მელანი და ცრემლი ერთმანეთში აირია და ჩემი აზრები გაითხიპნა. თითქოს ვეღარაფერს ვგრძნობ. რაღაც ბიძგი მჭირდება, ცხოვრებისეული ბიძგები, თუნდაც მოულოდნელი და შემაძრწუნებელი. ალკოჰოლი, აი რა მჭირდება, მისი სიმწარე აი რა მაკლია. ტუჩზე მოკვნეტა საღეჭი რეზინის ღეჭვის დროს, რამდენჯერ გავუმწარებივარ აი, ასეთი განცდა მჭირდება.

axal etapzze

Minda chemi cxovrebis ukanaskneli, atrtolebuli naxevari saati agvwero, jerjerobit esaa ukanaskneli, imedia win kidev bevri melis. Gavitoshe sanam chemi shedegi vnaxe, memgoni movkvdi da gavcocxldi. Vgelavdi da tan imeds bolomde ar vkargavdi…rogorc iqna, ooo gmerto chemo ar mjera, titebi tuchebze avikari, bolomde verc chavikitxe. Bnel otaxshi dedastan shevvardi, de iuridiulia =))) ha, ha dzlivs gamoerkva.  magrad chavexute, tan gvargvarit chamomdioda cremlebi. Ukve axal levelze var. tamashivitaa, tandatan rtuldeba da ixlarteba da mainc bolomde gasvla gwyuria. Ubralo cnobismoyvareoba? Araa cxovrebis azrti turme ra yopila. Netav ramdenjer movkvdebi am saxipato asparezze? Mival finishamde? Albat mival, magram rogor da rogori mival saqmec magashia. Rtuli tamashia…

life as chocolate

ცხოვრება საოცრად ჰგავს შოკოლადს! დაინახავ და მაშინვე მოგინდება. თავდაპირველად ბედნიერი ხარ და გსიამოვნებს. გავა დრო და ცოტა არ იყოს მოსაბეზრებელი ხდება, თითქოს გაუთავებელია მწარდება და პირვანდელ გემოს კარგავს. საბოლოოდ კი ყველაფერზე წამსვლელი ხარ, რათა როგორმე თავიდან მოიშორო. ახლომახლო სანაგვეში ჩაუძახებ და გგონია გათავისუფლდი და შენი თავის  უფალი გახდი, მაგრამ მისი ბექი არასდროს დაგტოვებს. თითებზე დაიხედავ და დაინახავ შოკოლადის კვალს, დაინახავ თითებზე შერჩენილ ცხოვრებას, რომელიც არასდროს გამოგეთხოვება. პასუხისმგებელი ხარ შენს ცხოვრებაზე, თუნდაც გეკიდოს ფეხზე ! ! ...